BlogWe bezochten Shashamene, het Ethiopische Rasta-paradijs
  • $

$ 0, -

US$ 0,00

We bezochten Shashamene, het Ethiopische Rasta-paradijs

01-06-2017

Haile Selassie gaf in 1948 tweehonderd hectare van zijn land aan leden van de Rastafari-beweging om er een nieuw bestaan op te bouwen. Vanuit de hele wereld kwamen rasta’s naar de beloofde plek om er samen te wonen en het gebruik van cannabis wordt er getolereerd. Natuurlijk reis ik tijdens mijn tocht door Ethiopië af naar Shashamene om de gemeenschappen met eigen ogen te zien, te leren van de mensen en de holy plant te roken.

Vier grote rasta-gemeenschappen of ‘mansions’ zijn er in de plaats, 250 kilometer vanaf Addis Ababa, te vinden, Twelve tribes of Israel (met bekendste lid Bob Marley), Nyabingi, Nazarite en Bobo Shanti. Ook zijn er talloze organisaties en scholen die gelieerd zijn aan de internationale gemeenschappen, zoals de Jamaican Rastafarian School. De stad Shashamene is echter veel groter met bijna 100.000 inwoners en vormt een belangrijk kruispunt voor wegtransport. Dit betekent veel asfalt, tankstations en grote ronkende trucks.

Repatriation

In de ‘rasta-area’ is het gelukkig peaceful. Met gras begroeide paadjes leiden je langs beschutte tuinen van Jamaicanen, Dominicanen en andere voormalige inwoners van het Caribisch gebied. De meeste gekomen in de geest van ‘repatriation’: terugkeer naar het moederland Afrika. De Amerikanen en Europeanen die er zijn neergestreken, (sommigen hebben de grond voor 2000 euro kunnen kopen) wonen er meestal de helft van het jaar om de andere helft in het Westen te werken. Het aantal rasta’s is volgens CNN afgenomen van 2000 in 2004 naar rond de 300 tegenwoordig.

Wiet-overschot

Veel heb je niet nodig om hier rond te komen, zonder te vragen puilen je zakken binnen no-time uit van de groene geluksplant en bezoek aan de gemeenschappen gaat op vrijwillige bijdrage. Als je de lokale pensionnetjes weet te vinden betaal je nog geen vier euro per nacht voor een nette kamer met eigen badkamer.

hete bron van Wondo Genet


Babylon

Vlak na aankomst loop ik een goedlachse gast met dreads tot op z’n achterste tegen het lijf en besluit in zijn tuktuk mee te gaan naar Wondo Genet, de berg waar warm bronwater ontspringt. Volgens Batjah moet ik me hierin wassen om Babylon van me af te spoelen en opnieuw geboren te worden. Het water is gloeiend heet en de plek in de jungle magisch. Bavianen bespieden ons nieuwsgierig maar op een paar dorpelingen in een poeltje lager op de berg na is er niemand. Meer uit praktische redenen sla ik na ons bad een doek om en Batjah knikt goedkeurend. "Morgen als we naar de Nyabingy gaan moet je dit ook dragen, vrouwen mogen daar niet in broeken lopen."

Groen-geel-rood

Nota bene in de tuin van de bewaker bewonderen we nog even de nieuwe cannabis-aanplant onder een mangoboom en dan zetten we onze groene waas voort in het ‘paleis’ van Ras Lumumba. De Somaliër torent boven ons uit en onder zijn legeroutfit steken enorme kisten. Voor het Israëlische leger heeft hij gevochten en werkelijk overal in de tuin is de Davidster te vinden. Een ingenieus ontwerp, ook in de vorm van de ster, verschaft ruimte aan een ondergronds club van twee verdiepingen waar soundsystems kunnen draaien. Alles is in de driekleur groen-geel-rood geverfd en Ras laat mij een heus museum zien met zijn collectie boeken over Rastafari, Haile Selassie en marihuana. "Het meeste over de plant komt uit Amsterdam", zegt Ras trots, "ze weten daar werkelijk alles over de zaden en het verbouwen."

Bobo Shanti

Bobo Gobre in his gardeOmdat voor het hek van Twelve Tribes de hosselaars van Shashemene zich verzamelen besluit ik de andere kant op de lopen. Zo kom ik bij de kerk van Bobo Shanti terecht waar Bobo Gobre de poort voor mij opent. Alweer zo'n enorm lang en dun gestalte maar Gobre is gestoken in een smetteloos wit pak en op zijn hoofd prijkt een al even majestueuze witte tulband waaronder zijn dreads gestoken zijn. Met zachte stem nodigt hij me uit onder een boom in de tuin, steekt een grote joint op en vertelt me over het geloof van de ‘bobo’s’. Zij zien Haile Selassie als God, oprichter Edwards als Christus en Marcus Garvey als de profeet. "Feel free," zegt Gobre meerdere malen. Bobo is de kleinste community maar dat maakt niet uit, ik vermaak me opperbest met dit figuur in zijn kleine achtertuin.

Reggae

Als de avond valt barsten op verschillende plaatsen de speakers uit hun voegen, zoals in de tuinen van ‘Bolt’ en ‘America’ maar er zijn ook plaatsen waar je gewoon een beetje voetbal kunt kijken met reggae en dub als commentaar. In Lily of the Valley, de bar waar het Amsterdamse dub-gezelschap King Shiloh in november 2016 nog draaide, heeft een rasta-opa de afstandsbediening in handen en hij zapt grinnikend naar vrouwenvoetbal. Af en toe verschijnt er een enorme rastamuts vanachter een raampje. Achter het gebouwtje, dat nog het meest wegheeft van een voetbalclubhuis, wordt druk gekookt. Voor vier bier moet ik zestig birr afrekenen (2,50 euro) voordat we onze tocht voortzetten.

Onveilig

Eenmaal op de donkere straat is de sfeer echter meteen anders. Door de afwezigheid van straatverlichting is het pikkedonker en er schuifelen vreemde figuren rond. Vier maanden geleden gold hier nog een staat van oorlog, met auto’s die in de fik werden gestoken en stammen die conflicten uitvochten. Hoewel de noodverordening is afgezwakt is het officieel nog steeds van kracht, met een avondklok en militairen op straat. Aan de enorme omheiningen rond de huizen is te zien dat dit niet de meest veilige plek in Ethiopië is, zulke muren heb ik werkelijk nog nergens gezien. Die avond wordt de tuktuk van mijn nieuwe maatje leeggeroofd en hoor ik de verhalen over berovingen en geweld. Opgelucht ben ik als ik het kleine pensionnetje kan terugvinden en het hek achter me dicht valt. "Je moet absoluut niet alleen op straat lopen," drukt de jongen van het verblijf me op het hart. En dat geeft toch een beetje een rare bijsmaak, in een plaats waar je het meest vrij zou moeten voelen.

Tekst & foto's: Anki

Heb je door dit verhaal zin gekregen in Jamaicaanse of Afrikaanse wiet? Zoek dan eens in onze wietzaden naar soorten als Jamaican Pearl (Sensi Seed). De meest gangbare wietsoort in Ethiopië is Ethiopian Highland die helaas moeilijk is te vinden. De meest populaire Afrikaanse soorten van het moment zijn de Durban Poison varianten.



Ben je 18 jaar of ouder?

Om onze webshop te kunnen bezoeken dien je te bevestigen dat je 18 jaar of ouder bent.