BlogLSD en de acid rock van de jaren ‘60
  • $

$ 0, -

US$ 0,00

LSD en de acid rock van de jaren ‘60

19-10-2015

Stiekem verlangen wij een beetje terug naar de jaren ‘60... De tijd waarin psychedelische muziek de drijvende kracht was achter de peace and love cultuur, het ‘Flower Power’ tijdperk: de tijd waarin lysergeenzuurdi-ethylamide – beter bekend als LSD – haar opmars beleefde.

Ook andere hallucinogene middelen werden in deze jaren razend populair. Hierdoor ontstond niet alleen een hele nieuwe psychedelische jeugdcultuur, maar ook een specifieke muzikale stroming: de psychedelische rock of acid rock. Deze muziek had het doel om, zowel qua sound als tekst de ervaring van psychedelische drugs te versterken of te imiteren.

De Beat Generation

Een nieuwe jeugdcultuur waarin het omarmen van drugs en de vrije liefde centraal stond, dat was een decennia daarvoor wel anders. In de jaren ‘50 werd de televisie gedomineerd door beelden van perfecte families, en uit de radio klonken de zoete klanken van Jerry Lee Lewis en Elvis Presley. De principes uit de jaren ‘50 lieten weinig ruimte voor creativiteit en originaliteit. Een tegenreactie kwam van een groep intellectuelen die de ‘American Way of Living’ ter discussie stelden. Deze groep bestond voornamelijk uit dichters, schrijvers en muzikanten; ook wel bekend als Beatniks of de Beat Generation.

Zij keerden zich tegen de Amerikaanse cultuur en haar materialisme, vestigden een eigen gemeenschap en hielden zich bezig met creatieve expressie en bewustzijnsverruiming (onder andere door marijuana). Uiteindelijk bleek deze gemeenschap niet krachtig genoeg om een echte revolutie te veroorzaken, maar hun ideeën hadden wel grote invloed op de creatieve scene van daarna.

The king of acid

Wat in de jaren ‘50 niet lukte, gebeurde wel in het decennium daarop, in 1964. De wijk Haight-Ashbury in The San Francisco Bay Area was toen dé ontmoetingsplaats voor jonge mensen die zich tegen de heersende Amerikaanse cultuur en mainstream idealen keerden. Deze ‘hippies’ wilden meer zijn dan alleen een radertje in de grote machine. De hoeksteen van deze cultuur was de psychedelische rockmuziek. De groei van de muzikale hippiecultuur hing samen met een toename van het gebruik van marijuana en hallucinogenen.

Voor de Amerikaanse jeugd was het gebruik van drugs een manier om zich af te zetten tegen de heersende maatschappelijke normen, met muziek als drager van deze boodschap. Naarmate de jaren ‘60 vorderden werd LSD steeds makkelijker verkrijgbaar. Volgens een enquête uit 1962 hadden in die tijd slechts 25.000 Amerikanen LSD geprobeerd. Vier jaar later was dit aantal gestegen naar bijna vier miljoen.

Halverwege de jaren ‘60 ontpopte Owsley ‘Bear’ Stanley zich tot grootste producent van topkwaliteit LSD. Hij onderhield nauwe banden met de muziekscene in die tijd – met bevriende klanten als Jim Morrisson en Janis Joplin – en was zeer vrijgevig op de beruchte psychedelische feesten (Acid Tests) van Ken Kesey in San Fransico. Op deze ‘Tests’ werd de LSD verdund in limonade uitgedeeld aan de feestgangers. The Warlocks (die later hun naam veranderden in The Grateful Dead) speelden er steevast als achtergrondband.

Turn on, tune in, drop out

Op 14 januari 1967 vond het Human Be-in muziekfestival plaats, in feite een protest tegen een nieuwe wet in California voor het verbieden van LSD. Verschillende LSD pioniers kwamen hier samen: Allen Ginsberg en Timothy Leary (die hier de legendarische woorden 'turn on, tune in, drop out’ sprak) en er waren optredens van The Grateful Dead, Steve Miller Band, Jimi Hendrix en Jefferson Airplane. Owsley Stanley doneerde 100.000 zegels van zijn ‘White Lightning’ LSD aan de feestgangers. LSD werd mede door dit festival een integraal onderdeel van de psychedelische rock festivals.

De muziek en hippiecultuur leefde ook in andere delen van Amerika. De 13th Floor Elevators waren de pioniers van de psychedelische rockscene in Texas. Hun album Psychedelic Sounds of the 13th Floor Elevators, uit 1966, is het eerste psychedelische album dat ooit is uitgebracht. Op dit album wordt bijna reclame gemaakt voor LSD.

Het einde van de jaren ‘60 heeft niet het einde van de psychedelische rock betekend. Bijna alle rockbands van daarna zijn beïnvloed door de muziek uit die tijd. Ook in de hedendaagse muziek zijn nog steeds invloeden terug te vinden van het Flower Power tijdperk, al speelt LSD niet meer zo’n grote rol als toen. Veel bands en muzikanten (Flaming Lips, Wilco en Modest Mouse om er een paar te noemen) zijn niet alleen geïnspireerd geraakt door de muziek zelf, maar ook door de sfeer en het vrijheidsgevoel van de jaren ‘60.

Jefferson Airplane - White Rabbit

One pill makes you larger
And one pill makes you small
And the ones that mother gives you
Do not do anything at all
Go ask Alice when she's 10 feet tall.

Jimi Hendrix - Purple Haze

Purple haze all in my brain
Lately things just do not seem the same
Actin' funny, but I do not know why
'Scuse me while I kiss the sky

The Beatles - Lucy in the Sky with Diamonds

Picture yourself in a boat on a river
With tangerine trees and marmalade skies
Somebody calls you, you answer quite slowly
A girl with kaleidoscope eyes.

Azarius magazine

Dit artikel verscheen eerder in de tweede editie van het Azarius Magazine.



Ben je 18 jaar of ouder?

Om onze webshop te kunnen bezoeken dien je te bevestigen dat je 18 jaar of ouder bent.