BlogAzarius belevenissen: Mijn eerste DMT-trip
  • $

$ 0, -

US$ 0,00

Azarius belevenissen: Mijn eerste DMT-trip

22-04-2015

Waar zijn de machine-elven?

In de reeks 'Azarius belevenissen', geven we het woord aan een van de intergalactische Azarius medewerkers om zijn of haar ervaring met een product binnen de psychonautische of stoner scene te delen. In de aflevering van vandaag: DMT.

‘Een lunchtrip voor de zakenman’ wordt het vaak genoemd: het roken van DMT levert een korte, maar zeer intense psychedelische ervaring op waarbij je naar andere dimensies wordt geteleporteerd. Volgens Terrence McKenna ontmoet vrijwel iedereen die DMT rookt intelligente buitenaardse wezens, die hij machine-elven noemde.

Hitting it right

Laatst kreeg een vriend beschikking over het waardevolle spul en we besloten het te proberen. Naast een nauwkeurige weegschaal (je rookt maar een kleine hoeveelheid), heb je longen nodig die tegen een stootje kunnen, een glazen pijp en een metgezel die je begeleidt bij het inhaleren.

Onze weegschaal blijkt niet heel nauwkeurig, maar na een beetje geklooi zijn we overtuigd van de juiste dosering.

Ik ga eerst. We maken een klein altaar met een kaars en bloemen en daarvoor ga ik in kleermakerszit op een matrasje zitten. Het lijkt me een goed idee om eerst even kort te mediteren. Daarna reikt mijn vriend me de glazen pijp aan. Het witte poeder in de kop moet smelten en verdampen, maar mag niet verbranden.

Als de eerste damp ontstaat begin ik met inhaleren. De smaak is niet zo slecht als ik had verwacht. Ik inhaleer diep. De tweede hit is al een stuk onplezieriger: vrijwel niet te doen eigenlijk. De smaak van verbrand plastic nestelt zich diep achterin mijn keel. Deze waarneming versterkt met de derde en vierde hit, als de ruimte om me heen al begint te vervormen.

DMT Machine Elf

Warme sprookjeswereld.

Binnen enkele seconden ervaar ik een reeks van zeer verschillende visuele effecten die me aan eerdere trips herinneren. Het is prachtig: eerst komen de bloemen op tafel volledig tot leven. Vervolgens zie ik een warme, oranje gloed rondom de vlam, de pijp en de hand die hem vasthoudt. Het doet me denken aan de sprookjeswerelden van Roald Dahl en Alice in Wonderland.

Ik zit nog steeds in kleermakerszit en ben me daarvan bewust. Ik ben me er ook van bewust dat dat vreemd is: ik ben niet naar andere dimensies geteleporteerd. Ik ben namelijk nog steeds in de kamer aanwezig! Wel voel ik me erg krachtig en levend: alsof de bron van het leven door me heen stroomt.

Hartslag

‘Ben je er nog?’ vraagt mijn vriend. Dat is een lastige vraag: ja en nee. Als ik mijn ogen sluit ben ik in een andere dimensie. Maar ik zie geen machine-elven. In plaats daarvan ben ik in een ruimte die ik ken van eerdere ervaringen met ayahuasca. Een ruimte die voorbij alledaagse concepten gaat. Het is een stroom van geuren, kleuren, beelden en geluiden die met een eeuwig ritme lijkt te pulseren. Het voelt aards en moederlijk: de hartslag van het universum. Het voelt ook heel vertrouwd: ik ben hier eerder geweest. Maar ik weet ook dat ik hier nu niet lang zal blijven.

‘Het’ lijkt met me te communiceren: “Dit is niet de weg die je moet gaan. Als je met mij wilt werken kun je beter ayahuasca drinken.” Ik weet dat ‘het’ gelijk heeft. Mijn longen zeggen hetzelfde. Ik probeer nog steeds met afschuw de nare smaak in mijn keel weg te slikken. Ik heb zelfs moeite met ademhalen.

Ik open mijn ogen: ja, ik ben nog steeds in de kamer. Maar ik ben ook aan het trippen. Als ik ga liggen zie ik kleurrijke, bewegende patronen op het plafond. Ook heel mooi, maar weer weet ik dat dit slechts een paar minuten zal duren.

Als ik terugkom is mijn hoofd heel helder. Ik voel me blij en voldaan, maar ook verbaasd: dit was totaal niet wat ik ervan verwacht had: geen extreem vreemde buitenaardse werelden met buitenaardse wezens of machine-elven, maar in plaats daarvan juist een bekende wereld. Misschien heb ik al te vaak ayahuasca gedronken?

Paulo Jales Ayahuasca Vision

Spiegelpaleis

Een beetje cannabis maakt het makkelijker om de ervaring terug te halen. Na ongeveer een half uur ben ik klaar om mijn vriend te assisteren bij zijn trip. Hij lijkt een stuk harder te gaan dan ik en is zeker vijf tot tien minuten compleet van de wereld.

Van buitenaf lijkt hij een fijne ervaring te hebben. Maar als hij terugkomt vertelt hij dat het niet helemaal plezierig was. Hij heeft “alles tegelijkertijd” ervaren. “Het kwam als een spervuur op me af, met een enorme kracht: het leek wel een atoomoorlog in een spiegelpaleis!” Ook hij heeft geen machine-elven gezien. Interessant genoeg kwam de trip bij hem wel op vergelijkbare wijze op, met een reeks visuals en een warme, oranjekleurige gloed.

Nog een keer?

Alles bij elkaar veroorzaakt DMT een interessante reis. Ondanks de korte duur voelt het echt als een trip en er is genoeg te verwerken. Het is niet zwaar op je lichaam, alleen verschrikkelijk voor je keel. De vraag blijft natuurlijk: zou een iets hogere dosering de volgende keer een echte doorbraak (met machine-elven) veroorzaken? Of kan ik beter naar de ‘boodschap’ luisteren en me voortaan beperken tot ayahuasca?

Geschreven door: Juniper



Ben je 18 jaar of ouder?

Om onze webshop te kunnen bezoeken dien je te bevestigen dat je 18 jaar of ouder bent.