BlogMethylone: een analoog van MDMA
  • $

$ 0, -

US$ 0,00

Methylone: een analoog van MDMA

08-12-2014

Analoogkunst

Een analoog is een stof die qua structuur veel lijkt op een andere stof, maar toch net even iets anders is. Binnen de farmacie is de ontwikkeling van analogen een vak apart. Wanneer een nieuw medicijn wordt ontwikkeld, vraagt de ontwikkelaar hier een patent voor aan. Zo wordt voorkomen dat een ander bedrijf het middel namaakt en de ontwikkelaar de hoge onderzoekskosten niet kan terugverdienen.

Het is verboden om gepatenteerde stoffen na te maken. Maar een bedrijf kan wel proberen een stof te maken die qua structuur heel veel lijkt op het betreffende medicijn, maar toch net even anders is. Het effect is in sommige gevallen vrijwel hetzelfde. Omdat bedrijven ook vaak patenten aanvragen over mogelijke analogen is het de kunst om een stof dusdanig te kopiëren dat de effecten hetzelfde zijn, maar de structuur voldoende afwijkt. Hierdoor zal het als nieuwe stof worden beschouwd. Op deze manier kunnen de regels van een patent worden ontdoken.

Het ontwikkelen van analogen binnen de farmacie, waarbij structuren bewust worden gekopieerd, is big business. Sommige farmaceutische bedrijven draaien zelfs volledig op het aanpassen van reeds bestaande formules. Het mag duidelijk zijn dat de motieven van deze bedrijven niet altijd even zuiver zijn. Ze hebben niet zozeer belang bij het verbeteren van middelen, maar zijn vooral uit op winst door andermans product te kopiëren.

Op deze manier zijn een heleboel 'nieuwe' medicijnen ontwikkeld. In gunstige gevallen bleek de analoog beter te werken dan het oorspronkelijke medicijn. Analogen worden binnen de farmacie dan ook wel serieus ontwikkeld om de effectiviteit van het medicijn te vergroten en mogelijke bijwerkingen te verminderen.

Psychedelische analogen

Wat betreft de ontwikkeling van bewustzijnsverruimende middelen zien we een beweging die te vergelijken is met die in de farmacie. Zo worden er regelmatig analogen ontwikkeld van bijvoorbeeld MDMA en amfetamine. De voornaamste reden hiervoor is het omzeilen van de wetgeving. Als je een nieuwe structuurformule ontwikkelt die nog niet verboden is, maar wel blijkt te werken, kun je ongestraft veel van dit middel maken om het vervolgens goed te verkopen.

Mensen die op deze manier te werk gaan hebben niet altijd de beste intenties. Dit betekent dat er regelmatig nieuwe stoffen worden ontwikkeld die qua werking matig zijn en waarvan de veiligheid allerminst gegarandeerd is. Deze stoffen worden verwerkt in pillen en verkocht als bijvoorbeeld XTC, terwijl dat helemaal niet het geval is. Zo zijn er allerlei dubieuze pillen in omloop met stoffen waarvan zeker de lange termijn de effecten totaal onbekend zijn. Deze situatie vraagt eigenlijk om legalisatie, zodat er tenminste enige controle kan plaatsvinden.

Chemische helden

Er zijn echter ook helden zoals Alexander Shulgin, die puur vanuit nieuwsgierigheid op zoek gaan naar nieuwe varianten van reeds bestaande middelen. Geld speelt in hun geval nauwelijks een rol. Zo ontwikkelde Alexander Shulgin samen met zijn collega Peyton Jacob III in 1994 een analoog van MDMA. Deze nieuwe stof heet methylone.

Vaak worden analogen van bewustzijnsveranderde middelen al verboden voordat ze ontwikkeld zijn. Net zoals een farmaceutisch bedrijf niet alleen een patent aanvraagt voor een nieuw medicijn, maar ook voor de nauw verwante analogen van het middel. Methylone was echter nog niet verboden, terwijl het qua structuur bijzonder veel op MDMA lijkt. Het molecuul van methylone bevat slechts één zuurstofatoom extra en is qua structuur verder identiek aan MDMA.

De uitwerking lijkt dan ook erg op die van MDMA. Methylone laat minder serotonine vrij in de hersenen, waardoor het overdreven verliefde gevoel dat MDMA kan opwekken achterwege blijft. Verder werkt het slechts twee uur in plaats van vier. Desondanks zijn de effecten vrij heftig te noemen. Methylone is zonder twijfel een sterke stimulant.

'Explosion'

Omdat dit middel niet op de Opiumlijst stond, kon het in winkels worden verkocht. In 2004 begonnen smartshops het middel te verkopen onder de naam ‘Explosion’. Methylone werd niet als stimulant verkocht, maar werd aangeboden als zogenaamde ‘luchtverfrisser’ in combinatie met een geurstof. Op deze manier hoopten smartshophouders de situatie waarin methylone legaal verkocht kon worden langer in stand te houden.

Het in de winkel verkopen van een relatief sterke stimulant als zijnde een luchtverfrisser, is natuurlijk vragen om narigheid. Binnen enkele maanden werd er dan ook een nieuwe wet ingevoerd, waarbij methylone vreemd genoeg niet op de Opiumlijst werd geplaatst, maar onder de Geneesmiddelenwet viel. Tegelijkertijd stond het niet op de Geneesmiddelenlijst, waardoor een huisarts het middel niet kan voorschrijven. Zo verdween methylone uit de smartshop naar het illegale circuit, waar het vandaag de dag nog steeds te verkrijgen is. Mocht je meer willen weten over methylone, lees dan het nieuwe hoofdstuk over methylone in de Azarius encyclopedie.



Geschreven door: Sofie



Ben je 18 jaar of ouder?

Om onze webshop te kunnen bezoeken dien je te bevestigen dat je 18 jaar of ouder bent.