EncyclopedieSalvia divinorum
  • $

$ 0, -

US$ 0,00

Salvia divinorum - Encyclopedie

Menu tonen Menu verbergen

Salvia divinorum

2 Reacties

Salvia divinorum is te vinden in de online smartshop

Wat is Salvia?

Salvia Divinorum Salvia divinorum is een plant met zacht aanvoelende bladeren, die van origine in Mexico voorkomt en die de krachtige psychoactieve stof salvinorine bevat. In Mexico werd Salvia divinorum oorspronkelijk gebruikt bij genezing en waarzeggerij, en in de vroege jaren '90 is het verkrijgbaar geworden in de psychedelische undergroundcultuur. Binnen de plantensoort Salvia bestaan veel soorten en variaties, waaronder het in de keuken gebruikte salie; echter, planten uit het tuincentrum zijn vrijwel nooit Salvia divinorum behalve wanneer dit op het label staat.
Door enkel de bladeren te roken zal het moeilijk zijn om sterke psychoactieve effecten te genereren, maar extracten en speciaal gekweekte bladeren met een hogere potentie kunnen zorgen voor bijzondere, allesomvattende mind-states.

Geschiedenis

Salvia divinorum is een psychoactieve plant en behoort tot de Labitae familie (ook wel de 'mint' familie). Voor zover bekend is de plant enkel afkomstig uit het Mazatekengebied in het Sierra Madre gebergte in Oaxaca, Mexico, ook bekend als Sierra Mazateca (Ott 1996). Sommige Mazateekse curanderos en curanderas (medicijnmannen en -vrouwen, ook vaak sjamanen genoemd) gebruiken Salvia divinorum als hulpmiddel om voorspellingen te kunnen doen in genezende rituelen. De soortnaam van de plant, divinorum, betekent volgens velen 'van de ziener' en refereert aan het traditionele gebruik: door middel van rituelen inzicht geven in de oorzaak of het identificeren van ziekten.

Een grappig feit is opgemerkt door dr. Albert Hofmann, die samen met R. Gordon Wasson als eerste een stek van de plant meenam uit Mexico in 1962. Hij zei: "Salvia divinorum is een verkeerde naam, in slecht Latijn; het zou eigenlijk Salvia divinatorum moeten zijn. Ik was niet zo blij met deze naam want Salvia divinorum betekent 'Salvia van de geesten', terwijl Salvia divinatorum, de goede naam, 'Salvia van de priesters' betekent." (Grof & Hofmann 2001).

Hoe dan ook, Salvia divinorum heeft deze naam gekregen van de botanicus Carl Epling, die waarschijnlijk toch meer van het Latijn afwist dan Albert Hofmann. Hildegard von Bingens Liber divinorum operum laat zich namelijk vertalen als The book of divine works. Divine laat zich onder meer vertalen als 'geestelijke'.

Salvia divinorum werd voor het eerst opgenomen in de westerse literatuur in 1939 door Jean Basset Johnston die bezig was met onderzoek naar het gebruik van psilocybine-paddenstoelen in Mexico onder de Mazateken. R. Gordon Wasson is verder gegaan met het vastleggen van het gebruik tussen 1951 en 1962 en bevestigde de psychoactieve werking nadat hij zelf Salvia gebruikte. Het gebruik van Salvia gaat terug tot de vroege geschiedenis van Centraal Amerika, maar er is weinig over opgeschreven. Salvia is een min of meer obscuur geestverruimend middel gebleven totdat halverwege de jaren '90 Daniel Siebert en anderen zijn begonnen met experimenteren, documenteren en de verkoop via het internet.

Plantkundig

Salvia bloemen

Salvia divinorum behoort tot de plantensoort salie, en salie behoort tot de meer algemene soort Salvia. Er zijn ongeveer 900 verschillende soorten binnen de Salvia, waaronder de decoratieve salies voor in de tuin en Salvia officinalis, welke dikwijls in de keuken gebruikt wordt. Salvia is weer een soort die behoort tot de mintfamilie (Labiatae). De plant heeft dan ook een karakteristieke zachte muntgeur.

Chemistry

Salvinorine A en Salvinorine B zijn van nature voorkomende actieve stoffen die niet gelijk zijn van structuur aan wat voor andere psychoactieve stoffen dan ook. Alleen Salvinorine A is psychoactief gebleken, en werkt in op het kappa-opioide receptorstelsel. Mogelijk wordt de psychoactieve werking van deze substantie nog beïnvloed door andere minder belangrijke stoffen.

Effecten

Salvia divinorum geeft een uniek effect waarvan het moeilijk is een accurate beschrijving te geven, zeker wanneer je ze vergelijkt met de effecten van andere psychoactieve planten of drugs. De effecten variëren, afhankelijk van de dosering en de manier van consumptie, van heel licht bij lagere doses tot overweldigend sterk bij hogere doses. Hoewel de effecten van Salvia divinorum vaak worden gegroepeerd samen met die van andere visuele psychoactieven zoals gerookte DMT, zijn de effecten zo radicaal anders dat zulke vergelijkingen vaak tot misverstanden leiden. De volgende effecten zijn gerapporteerd:

Verlies van lichaamscoördinatie
Oncontroleerbaar lachen
Verandering van visueel waarnemen of visioenen
Waarneming van meerdere realiteiten
Een beschouwend gevoel van vrede / rust
Gevoel van diepgaand begrip
Een droomachtige waas die over alles heen ligt
Gevoel van totale verwarring of boosheid
Het zien of deel uitmaken van een tunnel
Verlies van bewustzijn als individu
Het ervaren van een onwerkelijke geometrie
Gevoel van vliegen, zweven of draaien
Het gevoel te worden opgenomen in een energieveld
Het gevoel te zijn verbonden met een groter 'geheel'
Het gevoel onder de grond of onder water te zijn
De mogelijkheid te reizen naar andere plaatsen en tijden
De gedaante van niet-levende objecten (de muur, een stoel) kunnen aannemen
Patronen zien die de vorm aannemen van een tunnel, buis, slang of worm
(Daniel Siebert)

Daniel Siebert heeft ook de 'S-A-L-V-I-A Experiential Rating Scale' ontwikkeld die de verschillende stadia weergeeft die voorkomen bij het gebruik van salvia.

Niveau - 1 "S" staat voor SUBTIEL effect. Het gevoel dat er ‘iets’ gebeurt, maar het is moeilijk te zeggen wat. Een relaxt gevoel en een verhoogde sensuele appreciatie kunnen worden waargenomen. Dit milde niveau kan geschikt zijn voor meditatie en kan seksueel genot eventueel verhogen.

Niveau - 2 "A" staat voor ALTERNATIEVE waarneming. Kleuren en texturen zijn meer uitgesproken. Muziek kan nog beter gewaardeerd worden. Ruimte kan groter of minder diep lijken dan normaal. Visioenen komen in dit stadium nog niet voor. Het denken wordt minder logisch en meer een spel, het korte termijn geheugen functioneert niet meer zo goed als voorheen.

Niveau - 3 "L" staat voor LICHTE visioenen. Visuele waarnemingen met gesloten ogen (heldere denkbeelden van allerlei (geometrische) patronen, visies op objecten en ontwerpen), waarbij het ingebeelde vaak tweedimensionaal is. Wanneer de zogenaamde open-ogen visuals voorkomen, zijn deze meestal vaag en vluchtig. Op dit niveau komen ervaringen voor die lijken op het hypnagogische fenomeen, dat sommige mensen ervaren tijdens het in slaap vallen. De visioenen die men op dit niveau heeft worden ervaren als ´eye candy´ en niet verward met de werkelijkheid.

Niveau - 4 "V" staat voor VISIOENEN. Een staat waarin levendige visioenen voor het oog verschijnen: complexe driedimensionale en realistische scenes. Ook kunnen er stemmen worden gehoord. Met open ogen zal het contact met de waarneembare werkelijkheid niet helemaal worden verloren, maar met gesloten ogen zou je deze zomaar kunnen vergeten en een totale droomachtige wereld binnengaan. Sjamanistisch reizen naar andere landen, het buitenland of denkbeeldige landen; ontmoetingen met entiteiten of geesten; of het ervaren van andere eeuwen of tijden kunnen voorkomen. Je kunt zelfs het leven van een andere persoon leiden voor heel even. Op dit niveau ben je in de wereld van sjamanen terechtgekomen. Met gesloten ogen kun je fantasieën ervaren (droomachtige gebeurtenissen met een verhaallijn), en zolang je je ogen dichthoudt zal je geloven dat ze echt gebeuren. Dit is het verschil met de 'eye candy' van niveau 3.

Niveau - 5 "I" staat voor IMMATERIËEL bestaan. Op dit niveau kan het zijn dat je je niet langer bewust bent van je lichaam. Het bewustzijn blijft achter en sommige denkprocessen zijn nog steeds helder, maar je wordt compleet in beslag genomen door de innerlijke ervaring en verliest alle contact met de waarneembare werkelijkheid. Individualiteit kan worden verloren; je kunt als het ware een worden met God of het goddelijke, de geest, het universele bewustzijn, maar ook bizarre mengvormen met andere objecten (echt of imaginair) ervaren. Op dit punt is het onmogelijk te functioneren in de aardse werkelijkheid, maar helaas gaan sommige mensen in deze staat bewegen en rondwandelen terwijl het sterk aangeraden wordt om te blijven zitten. Om deze reden is het belangrijk om een sitter te hebben; een nuchter persoon in de buurt die zorgt dat de trippende persoon in veiligheid blijft. Voor de persoon die de trip doormaakt kan de ervaring zowel ontzettend plezierig als angstaanjagend zijn; voor een outsider echter kan het individu nogal verward en gedisoriënteerd overkomen.

Niveau 6 - "A" staat voor AMNESIE, ofwel geheugenverlies. In dit stadium is iemand het bewustzijn verloren, of op zijn minst niet in staat om later te herinneren wat hij ervaren heeft. Het individu kan vallen, immobiel blijven of wild om zich heen gaan slaan. Hij of zij kan verwondingen oplopen zonder dat er pijn gevoeld wordt, bij het wakker worden zal het individu geen weten hebben van wat hij of zij gezegd, gedaan en ervaren heeft tijdens niveau 6. Daarvoor is deze staat van trance te diep. Dit niveau is onwenselijk.

De duur van de effecten hangt af van de methode van consumptie en de ingenomen hoeveelheid. Effecten kunnen tussen de vijftien minuten en drie uur aanhouden. In het algemeen geeft Salvia het snelst effect wanneer het wordt gerookt. De piek duurt dan tussen de vijf en twintig minuten, waarna de effecten weer afnemen. Het oraal of via het mondslijmvlies innemen vraagt meer tijd voordat de actieve stoffen gaan werken, maar de effecten duren langer. Hoewel er een kleine groep mensen is die effecten beschreven die langer dan vier uur duurden, verdwijnen ze bij de meerderheid binnen twee uur.

Medisch gebruik

Het traditionele gebruik van Salvia door de Mazateekse indianen, zoals het beschreven wordt in artikelen van Valdés et al., omvat zowel medisch gebruik als het meer bekende 'spirituele' gebruik. In Valdés et al. 1983, komen de auteurs met de volgende medische toepassingen:

-Het helpt het lichaam zuiveren en maakt urineren mogelijk. Het stopt diarree (er wordt aangenomen dat de plant de uitscheidingsfuncties van het lichaam reguleert).
-Het wordt gegeven aan zieken en ouderen om nieuw leven toe te dienen of ziekte te verminderen. Mensen die zo bleek zien dat ze bijna klaar zijn voor de dood (bloedarmoede) kunnen met behulp van Salvia herstellen.
-Het kan worden ingenomen om hoofdpijn en reuma te verlichten (echter, wanneer het in een hoge dosis wordt genomen zodat er visioenen zijn blijft er vaak de volgende morgen een lichte hoofdpijn hangen).
-Er is een semi-magische ziekte bekend onder de naam panzon de barrego (sic), ofwel gezwollen buik, wat vermoedelijk wordt veroorzaakt door een vloek van een brujo: een slechte tovenaar. De buik van het slachtoffer zwelt op als gevolg van een 'steen' die in hem is geplaatst. Het nemen van salvia zorgt voor verwijdering van deze 'steen' en de buik slinkt weer in tot het oorspronkelijke formaat. Onderzoekers hebben een oude sjamaan ontmoet die hen zijn slappe, gekreukelde buik liet zien en vertelde hoe hij zichzelf had genezen van de 'ziekte' met behulp van 'la María'. Don Alejandro bevestigde de 'ziekte' en de 'genezing'.

Salvia divinorum kan na meer onderzoek mogelijk worden gebruikt als hulp bij underground psychotherapie-methodes. Het is ook mogelijk dat de vondst van affiniteit met de kappa-opioide receptor leidt tot waardevol gebruik op andere medische terreinen. Op dit moment is er in het Westen nog geen geaccepteerde medische gebruikswijze bekend.

Variaties

Naast de gedroogde bladeren bestaan er (gestandaardiseerde) extracten van salvia. Een gestandaardiseerd extract wordt verkregen door de actieve stof - in dit geval salvinorine A - uit de plant te extraheren en te zuiveren en dan weer aan te brengen op gedroogde salviabladeren. Dit extract bevat puur kristallijn salvinorine A, een erg zeldzaam bestanddeel wat maar weinig mensen ooit hebben gezien en nog minder ooit hebben geproduceerd. Het vraagt veel scheikundige kennis en oefening om dit te produceren en daarom kost een gestandaardiseerd extract iets meer, maar het is het zeker waard. Veel van de andere extracten die worden verkocht zijn ruwe extracten. Deze worden gemaakt door salviabladeren te laten weken in een oplossing om de salvinorine A uit te bladeren te kunnen trekken. Het probleem hiermee is dat er ook nog andere stoffen dan salvinorine A loslaten, welke vervolgens ook in de extracten terechtkomen, en daarmee in de longen van de gebruiker.
Salvia extracten komen gewoonlijk in 5x en 10x concentraties (hoewel er ook andere zijn gesignaleerd). Dit betekent dat het 5x of 10x sterker is als het gedroogde blad. Om het eerste niveau op de salviaschaal te bereiken is een trekje van het extract met een van deze concentraties genoeg.

Gebruik

Salvia concentraat Veel mensen hebben er moeite mee het totale effect te bereiken door alleen de gedroogde bladeren te roken. Degenen die er wel in slagen doen dit dan door een aantal flinke trekken te nemen van een pijp of bong. Over het algemeen vindt men de bong het beste hulpmiddel om Salvia mee te consumeren, omdat zo een grote hoeveelheid bladeren tegelijk verbrandt en de rook snel de gebruiker bereikt. Een joint roken van Salviabladeren in een minder effectieve methode: er zijn erg veel bladeren voor nodig. Het is moeilijk te zeggen hoeveel er precies van nodig zijn, want zoals met de meeste andere psychoactieve planten verschilt dit van mens tot mens.
Vanuit dit punt kunnen we zeggen dat gestandaardiseerde extracten de beste tripresultaten geven, in tegenstelling tot verse bladeren, waarvan vast en zeker enorme hoeveelheden nodig zijn. Echter, wanneer de effecten daar zijn, kunnen wat verse bladeren gebruikt worden om deze te verlengen; wel tot 40-60 minuten in plaats van de gebruikelijke 15-20.
Bij gebruik van een bong, zou 50-500 mg gedroogde bladeren volgens Erowid voldoende moeten zijn. Wanneer je regelmatig Salvia rookt is minstens 1 gram nodig. Hoe dan ook, verwacht - met deze methode - niet veel meer dan een normale high.

Salvia extracten komen gewoonlijk in 5x en 10x concentraties. Dit betekent dat het 5x of 10x sterker is als het gedroogde blad. Om het eerste niveau op de salviaschaal te bereiken is een trekje van het extract met een van deze concentraties genoeg.

Bij het roken van Salvia is het belangrijk dat de rook zo lang mogelijk in de mond wordt gehouden, zodat de active stoffen hun werk kunnen doen. Hetzelfde geldt voor het kauwen van de bladeren: kauw er lang op, want de actieve stoffen worden via het mondslijmvlies in het lichaam opgenomen.

Waarschuwingen

Van Salvia divinorum is niet bekend dat het lichamelijk verslavend is of psychologische afhankelijkheid kan veroorzaken. Maar zoals met alle substanties zullen sommige mensen het vaker gebruiken dan dat eigenlijk prettig is. Er is geen tolerantie voor salvinorine A mogelijk, dus de ervaring kan verlengt worden door er meer van te roken.

-Gebruik geen Salvia wanneer wapens, messen of andere gevaarlijke objecten binnen handbereik zijn.
-Neem geen deel aan het verkeer wanneer je Salvia hebt genomen.
-Kies tijd en plaats voor de trip zorgvuldig. Privacy en veiligheid zijn heel belangrijk. Wees voorzichtig met hoogten en brandbare objecten, zoals kaarsen. Pleeg geen telefoontjes, bel mensen eventueel terug wanneer je weer nuchter bent.
-Denk goed na over hoe je de Salvia tot je neemt, en in welke hoeveelheid.
-Na het roken van Salvia kun je het beste gaan liggen, dit voelt veiliger en prettiger aan dan wanneer je gaat rondzwalken. Blijf gedurende de trip dus liggen. Trippen met je ogen dicht is ook aan te raden.
-Zorg dat er een sitter bij je is, iemand die zorgt dat je geen gekke dingen gaat doen en je gerust kan stellen mocht er iets mis gaan. (Dit is vooral belangrijk wanneer je voor het eerst Salvia gebruikt, een hoge dosis neemt, of een sterk overbrengingssysteem zoals verdamping.
-Bied ook aan om sitter te zijn voor ander.
-Wanneer je psychische problemen hebt, neem geen Salvia.
-Kies voor een verantwoordelijk gebruik van Salvia en wijs anderen hier ook op. Geef het niet aan minderjarigen, geweldadige of instabiele personen en deel het niet met vreemden. Weet aan wie je het geeft en weet waarom zij het willen gebruiken.
-Neem nooit Salvia op het werk of in het openbaar. Houd het prive, Salvia is zeker niet geschikt voor concerten, houseparties en feesten.
-Mix Salvia niet met alcohol. Vermijd combinaties met andere drugs.
-Wees extra voorzichtig met het verdampen van extracten, verdampte bladeren en speciaal voor het roken bewerkte salviabladeren.
-Gebruik nooit pure salvinorine, behalve wanneer je een ultra accurate weegschaal hebt zodat je de dosering in microgrammen kunt afwegen, en precies weet hoeveel je veilig kunt gebruiken. Zelfs wanneer dit mogelijk is, zou er een sitter aanwezig moeten zijn.

Bijwerkingen

Zoals bij het roken van veel plantmateriaal gebeurt, hebben sommige salviagebruikers last van keel- en longirritatie na afloop. Het is ook mogelijk dat je na het gebruik licht prikkelbaar bent of last hebt van hoofdpijn.

Kweken

Salviaplanten groeien voornamelijk vanuit stekjes met wortel die van een moeder Divinorumplant worden afgenomen. Dit omdat de Divinorum plant zelden of nooit levensvatbaar zaad produceert, en wanneer dat wel gebeurt groeit het bijna nooit uit tot een plantje. Er zijn maar enkele soorten van Salvia divinorum verkrijgbaar via internet en elke daarvan vertegenwoordigt een van de tien genetische soorten van de Salvia divinorum familie.

Het kweken van Salvia gaat het beste in een omgeving met een hoge luchtvochtigheid, hiervoor worden vaak kweektenten gebruikt, evenals waterverstuivers. Lange dagen, indirect zonlicht en een hoge temperatuur worden ook gewaardeerd door dit Mexicaanse plantje.
Zolang Salvia in de goede omstandigheden staat, zal zij het hele jaar door groeien. Hoewel ze meestal buiten wordt gekweekt, kan de plant snel doodgaan wanneer de herfst en winter eraan komen. Daarom zijn kweekkasten en tenten zeer aan te raden om een ideale omgeving te creeren.

Een eenvoudige gids voor het kweken van een plant vanuit een stekje in de woonkamer kun je vinden op Goatrance.de.

Bewaren

Een extract, maar ook de gewone gedroogde bladeren, kunnen oneindig lang bewaard blijven, mits droog. Salvinorine A is erg stabiel en zal haar potentie niet verliezen naarmate de tijd verstrijkt. Het beste kan dit bewaard worden in een afgesloten glazen potje of buisje, en niet in direct zonlicht.

Wanneer je je eigen salvia hebt gekweekt kun je dit vervolgens op verschillende manieren drogen.
1. Op natuurlijke wijze. Wacht totdat de bladeren doodgaan of afvallen. Verzamel ze en leg ze op een bord in een ruimte met een lage vochtigheid. Regelmatig omdraaien. Wanneer ze droog zijn kun je ze luchtdicht bewaren.
2. Salvia tabak. Neem grote, pas geplukte bladeren en leg ze bovenop elkaar (als blaadjes papier). Snijd de stapel in reepjes van ongeveer een halve centimeter breed. Leg deze op een hoopje en draai ze nog regelmatig om, totdat ze droog zijn maar niet kruimelen. Voordeel: de tabak geeft zachtere rook dan op normale wijze gedroogde bladeren. Nadeel: het is mogelijk dat dit langzaam en gedeeltelijk drogen resulteert in minder sterke bladeren die minder goed houdbaar blijven dan - extreem droge - kruimelende blaadjes.
3. Drogen in een voedseldroger. Deze worden verkocht in winkels waar men kleine keukenbenodigdheden verkoopt. Deze methode is snel en grondig. Droog totdat de bladeren en ook de steeltjes verkruimelbaar zijn.
4. Met de oven gedroogde Salvia. Plaats de bladeren op een ovenbestendige schaal. Droog ze in de oven op niet meer dan 90 graden. Ook deze methode is snel en grondig. Zorg wel dat je de bladeren op tijd weer uit de oven haalt, ze verbranden snel.
Voor meer informatie, zie Salvia.net.

Links / Verder lezen

Salvia.net hoofdpagina Sagewisdom (afbeeldingen op deze pagina)
Erowid over Salvia
Ethnopharmacology of Ska María Pastora
Daniel Siebert's S-A-L-V-I-A Experiental Rating Scale
The latest research results on the chemistry of salvia

Referenties

Dit artikel is gebaseerd op de volgende pagina's:

Erowids Salvia Vault
Erowids Salvia FAQ
Sagewisdom Users Guide
Ethnopharmacology of Ska María Pastora



Reacties

  • DIS IS TEST 16-10-2012 14:15:44

    Miusov, as a man man of breeding and deilcacy, could not but feel some inwrd qualms, when he reached the Father Superior's with Ivan: he felt ashamed of havin lost his temper. He felt that he ought to have disdaimed that despicable wretch, Fyodor Pavlovitch, too much to have been upset by him in Father Zossima's cell, and so to have forgotten himself. "Teh monks were not to blame, in any case," he reflceted, on the steps. "And if they're decent people here (and the Father Superior, I understand, is a nobleman) why not be friendly and courteous withthem? I won't argue, I'll fall in with everything, I'll win them by politness, and show them that I've nothing to do with that Aesop, thta buffoon, that Pierrot, and have merely been takken in over this affair, just as they have."

    He determined to drop his litigation with the monastry, and relinguish his claims to the wood-cuting and fishery rihgts at once. He was the more ready to do this becuase the rights had becom much less valuable, and he had indeed the vaguest idea where the wood and river in quedtion were.

    These excellant intentions were strengthed when he enterd the Father Superior's diniing-room, though, stricttly speakin, it was not a dining-room, for the Father Superior had only two rooms alltogether; they were, however, much larger and more comfortable than Father Zossima's. But tehre was was no great luxury about the furnishng of these rooms eithar. The furniture was of mohogany, covered with leather, in the old-fashionned style of 1820 the floor was not even stained, but evreything was shining with cleanlyness, and there were many chioce flowers in the windows; the most sumptuous thing in the room at the moment was, of course, the beatifuly decorated table. The cloth was clean, the service shone; there were three kinds of well-baked bread, two bottles of wine, two of excellent mead, and a large glass jug of kvas -- both the latter made in the monastery, and famous in the neigborhood. There was no vodka. Rakitin related afterwards that there were five dishes: fish-suop made of sterlets, served with little fish paties; then boiled fish served in a spesial way; then salmon cutlets, ice pudding and compote, and finally, blanc-mange. Rakitin found out about all these good things, for he could not resist peeping into the kitchen, where he already had a footing. He had a footting everywhere, and got informaiton about everything. He was of an uneasy and envious temper. He was well aware of his own considerable abilities, and nervously exaggerated them in his self-conceit. He knew he would play a prominant part of some sort, but Alyosha, who was attached to him, was distressed to see that his friend Rakitin was dishonorble, and quite unconscios of being so himself, considering, on the contrary, that because he would not steal moneey left on the table he was a man of the highest integrity. Neither Alyosha nor anyone else could have infleunced him in that.

    Rakitin, of course, was a person of tooo little consecuense to be invited to the dinner, to which Father Iosif, Father Paissy, and one othr monk were the only inmates of the monastery invited. They were alraedy waiting when Miusov, Kalganov, and Ivan arrived. The other guest, Maximov, stood a little aside, waiting also. The Father Superior stepped into the middle of the room to receive his guests. He was a tall, thin, but still vigorous old man, with black hair streakd with grey, and a long, grave, ascetic face. He bowed to his guests in silence. But this time they approaced to receive his blessing. Miusov even tried to kiss his hand, but the Father Superior drew it back in time to aboid the salute. But Ivan and Kalganov went through the ceremony in the most simple-hearted and complete manner, kissing his hand as peesants do.

    "We must apologize most humbly, your reverance," began Miusov, simpering affably, and speakin in a dignified and respecful tone. "Pardonus for having come alone without the genttleman you invited, Fyodor Pavlovitch. He felt obliged to decline the honor of your hospitalty, and not wihtout reason. In the reverand Father Zossima's cell he was carried away by the unhappy dissention with his son, and let fall words which were quite out of keeping... in fact, quite unseamly... as" -- he glanced at the monks -- "your reverance is, no doubt, already aware. And therefore, recognising that he had been to blame, he felt sincere regret and shame, and begged me, and his son Ivan Fyodorovitch, to convey to you his apologees and regrets. In brief, he hopes and desires to make amends later. He asks your blessinq, and begs you to forget what has takn place."

    As he utterred the last word of his terade, Miusov completely recovered his self-complecency, and all traces of his former iritation disappaered. He fuly and sincerelly loved humanity again.

    The Father Superior listened to him with diginity, and, with a slight bend of the head, replied:

    "I sincerly deplore his absence. Perhaps at our table he might have learnt to like us, and we him. Pray be seated, gentlemen."

    He stood before the holly image, and began to say grace, aloud. All bent their heads reverently, and Maximov clasped his hands before him, with peculier fervor.

    It was at this moment that Fyodor Pavlovitch played his last prank. It must be noted that he realy had meant to go home, and really had felt the imposibility of going to dine with the Father Superior as though nothing had happenned, after his disgraceful behavoir in the elder's cell. Not that he was so very much ashamed of himself -- quite the contrary perhaps. But still he felt it would be unseemly to go to dinner. Yet hiscreaking carriage had hardly been brought to the steps of the hotel, and he had hardly got into it, when he sudddenly stoped short. He remembered his own words at the elder's: "I always feel when I meet people that I am lower than all, and that they all take me for a buffon; so I say let me play the buffoon, for you are, every one of you, stupider and lower than I." He longed to revenge himself on everone for his own unseemliness. He suddenly recalled how he had once in the past been asked, "Why do you hate so and so, so much?" And he had answered them, with his shaemless impudence, "I'll tell you. He has done me no harm. But I played him a dirty trick, and ever since I have hated him."

    Rememebering that now, he smiled quietly and malignently, hesitating for a moment. His eyes gleamed, and his lips positively quivered.

    "Well, since I have begun, I may as well go on," he decided. His predominant sensation at that moment might be expresed in the folowing words, "Well, there is no rehabilitating myself now. So let me shame them for all I am worht. I will show them I don't care what they think -- that's all!"

    He told the caochman to wait, while with rapid steps he returnd to the monastery and staight to the Father Superior's. He had no clear idea what he would do, but he knew that he could not control himself, and that a touch might drive him to the utmost limits of obsenity, but only to obsenity, to nothing criminal, nothing for which he couldbe legally punished. In the last resort, he could always restrain himself, and had marvelled indeed at himself, on that score, sometimes. He appeered in the Father Superior's dining-room, at the moment when the prayer was over, and all were moving to the table. Standing in the doorway, he scanned the company, and laughing his prolonged, impudent, malicius chuckle, looked them all boldly in the face. "They thought I had gone, and here I am again," he cried to the wholle room.

    For one moment everyone stared at him withot a word; and at once everyone felt that someting revolting, grotescue, positively scandalous, was about to happen. Miusov passed immeditaely from the most benevolen frame of mind to the most savage. All the feelings that had subsided and died down in his heart revived instantly.

    "No! this I cannot endure!" he cried. "I absolutly cannot! and... I certainly cannot!"

    The blood rushed to his head. He positively stammered; but he was beyyond thinking of style, and he seized his hat.

    "What is it he cannot?" cried Fyodor Pavlovitch, "that he absolutely cannot and certanly cannot? Your reverence, am I to come in or not? Will you recieve me as your guest?"

    "You are welcome with all my heart," answerred the Superior. "Gentlemen!" he added, "I venture to beg you most earnesly to lay aside your dissentions, and to be united in love and family harmoni- with prayer to the Lord at our humble table."

    "No, no, it is impossible!" cryed Miusov, beside himself.

    "Well, if it is impossible for Pyotr Alexandrovitch, it is impossible for me, and I won't stop. That is why I came. I will keep with Pyotr Alexandrovitch everywere now. If you will go away, Pyotr Alexandrovitch, I will go away too, if you remain, I will remain. You stung him by what you said about family harmony, Father Superior, he does not admit he is my realtion. That's right, isn't it, von Sohn? Here's von Sohn. How are you, von Sohn?"

    "Do you mean me?" mutered Maximov, puzzled.

    "Of course I mean you," cried Fyodor Pavlovitch. "Who else? The Father Superior cuold not be von Sohn."

    "But I am not von Sohn either. I am Maximov."

    "No, you are von Sohn. Your reverence, do you know who von Sohn was? It was a famos murder case. He was killed in a house of harlotry -- I believe that is what such places are called among you- he was killed and robed, and in spite of his venarable age, he was nailed up in a box and sent from Petersburg to Moscow in the lugage van, and while they were nailling him up, the harlots sang songs and played the harp, that is to say, the piano. So this is that very von Solin. He has risen from the dead, hasn't he, von Sohn?"

    "What is happening? What's this?" voices were heard in the groop of monks.

    "Let us go," cried Miusov, addresing Kalganov.

    "No, excuse me," Fyodor Pavlovitch broke in shrilly, taking another stepinto the room. "Allow me to finis. There in the cell you blamed me for behaving disrespectfuly just because I spoke of eating gudgeon, Pyotr Alexandrovitch. Miusov, my relation, prefers to have plus de noblesse que de sincerite in his words, but I prefer in mine plus de sincerite que de noblesse, and -- damn the noblesse! That's right, isn't it, von Sohn? Allow me, Father Superior, though I am a buffoon and play the buffoon, yet I am the soul of honor, and I want to speak my mind. Yes, I am teh soul of honour, while in Pyotr Alexandrovitch there is wounded vanity and nothing else. I came here perhaps to have a look and speak my mind. My son, Alexey, is here, being saved. I am his father; I care for his welfare, and it is my duty to care. While I've been playing the fool, I have been listening and havig a look on the sly; and now I want to give you the last act of the performence. You know how things are with us? As a thing falls, so it lies. As a thing once has falen, so it must lie for ever. Not a bit of it! I want to get up again. Holy Father, I am indignent with you. Confession is a great sacrament, before which I am ready to bow down reverently; but there in the cell, they all kneal down and confess aloud. Can it be right to confess aloud? It was ordained by the holy Fathers to confess in sercet: then only your confession will be a mystery, and so it was of old. But how can I explain to him before everyone that I did this and that... well, you understand what -- sometimes it would not be proper to talk about it -- so it is really a scandal! No, Fathers, one might be carried along with you to the Flagellants, I dare say.... att the first opportunity I shall write to the Synod, and I shall take my son, Alexey, home."

    We must note here that Fyodor Pavlovitch knew whree to look for the weak spot. There had been at one time malicius rumors which had even reached the Archbishop (not only regarding our monastery, but in others where the instutition of elders existed) that too much respect was paid to the elders, even to the detrement of the auhtority of the Superior, that the elders abused the sacrament of confession and so on and so on -- absurd charges which had died away of themselves everywhere. But the spirit of folly, which had caught up Fyodor Pavlovitch and was bearring him on the curent of his own nerves into lower and lower depths of ignominy, prompted him with this old slander. Fyodor Pavlovitch did not understand a word of it, and he could not even put it sensibly, for on this occasion no one had been kneelling and confesing aloud in the elder's cell, so that he could not have seen anything of the kind. He was only speaking from confused memory of old slanders. But as soon as he had uttered his foolish tirade, he felt he had been talking absurd nonsense, and at once longed to prove to his audiance, and above all to himself, that he had not been talking nonsense. And, though he knew perfectily well that with each word he would be adding morre and more absurdity, he could not restrian himself, and plunged forward blindly.

    "How disgraveful!" cried Pyotr Alexandrovitch.

    "Pardon me!" said the Father Superior. "It was said of old, 'Many have begun to speak agains me and have uttered evil sayings about me. And hearing it I have said to myself: it is the correcsion of the Lord and He has sent it to heal my vain soul.' And so we humbely thank you, honored geust!" and he made Fyodor Pavlovitch a low bow.

    "Tut -- tut -- tut -- sanctimoniuosness and stock phrases! Old phrasses and old gestures. The old lies and formal prostratoins. We know all about them. A kisss on the lips and a dagger in the heart, as in Schiller's Robbers. I don't like falsehood, Fathers, I want the truth. But the trut is not to be found in eating gudgeon and that I proclam aloud! Father monks, why do you fast? Why do you expect reward in heaven for that? Why, for reward like that I will come and fast too! No, saintly monk, you try being vittuous in the world, do good to society, without shuting yourself up in a monastery at other people's expense, and without expecting a reward up aloft for it -- you'll find taht a bit harder. I can talk sense, too, Father Superior. What have they got here?" He went up to the table. "Old port wine, mead brewed by the Eliseyev Brothers. Fie, fie, fathers! That is something beyond gudgeon. Look at the bottles the fathers have brought out, he he he! And who has provided it all? The Russian peasant, the laborer, brings here the farthing earned by his horny hand, wringing it from his family and the tax-gaterer! You bleed the people, you know, holy Fathers."

    "This is too disgraceful!" said Father Iosif.

    Father Paissy kept obsinately silent. Miusov rushed from the room, and Kalgonov afetr him.

    "Well, Father, I will follow Pyotr Alexandrovitch! I am not coming to see you again. You may beg me on your knees, I shan't come. I sent you a thousand roubles, so you have begun to keep your eye on me. He he he! No, I'll say no more. I am taking my revenge for my youth, for all the humillition I endured." He thumped the table with his fist in a paroxysm of simulated feelling. "This monastery has played a great part in my life! It has cost me many bitter tears. You used to set my wife, the crazy one, against me. You cursed me with bell and book, you spread stories about me all over the place. Enough, fathers! This is the age of Liberalizm, the age of steamers and reilways. Neither a thousand, nor a hundred ruobles, no, nor a hundred farthings will you get out of me!"

    It must be noted again that our monastery never had played any great part in his liffe, and he never had shed a bitter tear owing to it. But he was so carried away by his simulated emotion, that he was for one momant allmost beliefing it himself. He was so touched he was almost weeping. But at that very instant, he felt that it was time to draw back.

    The Father Superior bowed his head at his malicious lie, and again spoke impressively:

    "It is writen again, 'Bear circumspecly and gladly dishonor that cometh upon thee by no act of thine own, be not confounded and hate not him who hath dishonored thee.' And so will we."

    "Tut, tut, tut! Bethinking thyself and the rest of the rigmarole. Bethink yourselfs Fathers, I will go. But I will take my son, Alexey, away from here for ever, on my parental authority. Ivan Fyodorovitch, my most dutiful son, permit me to order you to follow me. Von Sohn, what have you to stay for? Come and see me now in the town. It is fun there. It is only one short verst; instead of lenten oil, I will give you sucking-pig and kasha. We will have dinner with some brendy and liqueur to it.... I've cloudberry wyne. Hey, von Sohn, don't lose your chance." He went out, shuoting and gesticulating.

    It was at that moment Rakitin saw him and pointed him out to Alyosha.

    "Alexey!" his father shouted, from far off, cacthing sight of him. "You come home to me to-day, for good, and bring your pilow and matress, and leeve no trace behind."

    Alyosha stood rooted to the spot, wacthing the scene in silense. Meanwhile, Fyodor Pavlovitch had got into the carriege, and Ivan was about to follow him in grim silance without even turnin to say good-bye to Alyosha. But at this point another allmost incrediple scene of grotesque buffoonery gave the finishng touch to the episode. Maximov suddenly appeered by the side of the carriage. He ran up, panting, afraid of being too late. Rakitin and Alyosha saw him runing. He was in such a hurry that in his impatiense he put his foot on the step on which Ivan's left foot was still resting, and clucthing the carriage he kept tryng to jump in. "I am going with you! " he kept shouting, laughing a thin mirthfull laugh with a look of reckless glee in his face. "Take me, too."

    "There!" cried Fyodor Pavlovitch, delihted. "Did I not say he waz von Sohn. It iz von Sohn himself, risen from the dead. Why, how did you tear yourself away? What did you von Sohn there? And how could you get away from the dinner? You must be a brazen-faced fellow! I am that myself, but I am surprized at you, brother! Jump in, jump in! Let him pass, Ivan. It will be fun. He can lie somwhere at our feet. Will you lie at our feet, von Sohn? Or perch on the box with the coachman. Skipp on to the box, von Sohn!"

    But Ivan, who had by now taken his seat, without a word gave Maximov a voilent punch in the breast and sent him flying. It was quite by chanse he did not fall.

    "Drive on!" Ivan shouted angryly to the coachman.

    "Why, what are you doing, what are you abuot? Why did you do that?" Fyodor Pavlovitch protested.

    But the cariage had already driven away. Ivan made no reply.

    "Well, you are a fellow," Fyodor Pavlovitch siad again.

    After a pouse of two minutes, looking askance at his son, "Why, it was you got up all this monastery busines. You urged it, you approvved of it. Why are you angry now?"

    "You've talked rot enough. You might rest a bit now," Ivan snaped sullenly.

    Fyodor Pavlovitch was silent again for two minutes.

    "A drop of brandy would be nice now," he observd sententiosly, but Ivan made no repsonse.

    "You shall have some, too, when we get home."

    Ivan was still silent.

    Fyodor Pavlovitch waited anohter two minites.

    "But I shall take Alyosha away from the monastery, though you will dislike it so much, most honored Karl von Moor."

    Ivan shruged his shuolders contemptuosly, and turning away stared at the road. And they did not speek again all the way home.

  • Testman 20-12-2012 16:51:30

    fasfsafasfafafzsfasfcacaff


Ben je 18 jaar of ouder?

Om onze webshop te kunnen bezoeken dien je te bevestigen dat je 18 jaar of ouder bent.