Azablog

1 juli. Het tabaksverbod.

Nadat bekend werd dat de Tabakswet op alle horeca en dus ook coffeeshops van toepassing zou worden, heeft het Landelijk Overleg van Coffeeshopbonden (LOC) geprobeerd alsnog een uitzondering te bedingen. Minister Klink toonde inderdaad begrip, en ook een meerderheid in de Tweede Kamer was vóór een uitzonderingspositie van coffeeshops. Maar Klink heeft zich - net als bij het paddoverbod - nergens iets van aangetrokken. Het antwoord op de vraag: “Mag je vanaf 1 juli nog roken in een coffeeshop?” luidt dan ook “Nee. Coffeeshops vallen onder de tabaksregelgeving en moeten dus rookvrij zijn. Ook zij kunnen rookruimten inrichten.”

Juist ja, al die coffeeshops zeker die zich voornamelijk bevinden zich in kleine pandjes in het centrum? De volgende stap in de geleidelijke afbraak van het Nederlandse coffeeshop- en softdrugsbeleid is gezet.

Het Adviesburo Drugs heeft gepeild wat de coffeeshopbranche ervan denkt. Hier enkele reacties:
• Roken in café’s is bijzaak, in coffeeshops hoofdzaak. Alleen al daarom is een uitzondering van de Tabakswet voor coffeeshops gerechtvaardigd.
• De coffeeshop is een van de weinige (niet-gesubsidieerde) ontmoetingsplekken waar alcohol geen hoofdrol speelt, in het huidige licht van overmatig alcohol gebruik en alle daaraan verbonden problemen geen onbelangrijk aspect.
• Een coffeeshop is de enige horecagelegenheid waar met en onder elkaar cannabis gerookt kan worden. Elke beperking van die mogelijkheid heeft het risico van het ontstaan van ongewenste bijeffecten.
• Coffeeshops vormen een belangrijke leerschool hoe om te gaan met het gebruik van cannabis. Een scheidingswand tussen rokers en niet-rokers is te vergelijken met een klas waar de leerlingen op de gang staan.
• In café’s is het primaire doel het drinken van alcohol, in restaurants lekker eten, beide in een gezellige sfeer. De niet rokende bezoeker wordt daarbij ongevraagd geconfronteerd met de hinder van rokers. In coffeeshops is het primaire doel het nuttigen van rookwaar/cannabis. In een dergelijke omgeving is er geen sprake van tegengestelde belangen tussen rokers en niet rokers.
• Het succes van het Nederlandse scheidingsbeleid tussen soft- en harddrugs mag toch niet gestoord worden voor het beschermen van het horecapersoneel van coffeeshops tegen tabaksrook?
• Door het beperken van de ongedwongen sfeer van het roken van cannabis in coffeeshops zal het aantal huisdealers stijgen waar wel gerookt mag worden.

En oplossingen?

Condoomblowen werd al even geopperd, en inderdaad de vaporizer wint aan populariteit, zo merken we ook bij Azarius. Hier lopen ook enkele vapo-enthousiastelingen rond en die zien het wel gebeuren. Tegelijkertijd is het natuurlijk een schande dat het normale Hollandsche jointje voorzien van nederwiet én tabak, verbannen wordt uit de coffeeshop. Met alle gevolgen voor de first-time-in-Amsterdam-blowers van dien.

Veel shops schijnen volgens M75 Magazine dan ook aan het verbouwen geslagen te zijn, een verkoophok en een hok om te roken/poolen/hangen, gezellig hoor. Andere oplossingen zijn tabaksvervangers (probeer alvast maar eens aan de smaak te wennen…) of pure wietjointjes verkopen. Hoe denkt de minister deze wet eigenlijk te handhaven? Komt er regelmatig een inspecteur langs om elk jointje open te maken en te controleren op de aanwezigheid van tabak?

Shops in drukbevolkte woongebieden hebben meestal strikte afspraken met de buren om de overlast tegen te gaan. Gaan die shops nou hun mensen naar buiten sturen met eventuele overlast als gevolg, wat kan leiden tot boetes en intrekking van de vergunning? En je zal maar net bij een no-blow-area gelocaliseerd zijn, lekker dan. Laat je ze dan toch binnen roken, met boetes als gevolg?

Op het forum van Fok.nl weten ze er ook wel raad mee. Het personeel mede-eigenaar maken, zodat iedereen personeel is en er dus ook geen overlast voor het personeel veroorzaakt wordt. Bij binnenkomst even een aandeeltje ter waarde van 1 euro kopen en klaar is kees. Hoe het ook zij, bewezen is dat de coffeeshopbranche en haar clienten nog altijd stukken creatiever zijn dan de ministers van het CDA, die wel graag aan de borrel willen zitten in een rookvrij café maar pertinent weigeren zich te bezinnen op een Drugsbeleid met Toekomstvisie.

On 21 May 2008, Dutch organisation Legalize! protested against the ban on 168 psychedelic mushrooms by planting fresh mushrooms in the gardens of a number of celebrities. They also used supersoaker waterguns to spray billions of mushroom spores allover The Hague’s parcs. These actions were carried out with the assistance of TV presenter Filemon Wesselink (who tried several types of drugs in the show Spuiten & Slikken) and author Hans Plomp.

Furthermore Legalize! offered some full grown mushies to Fred Teeven, the VVD’s principal Second Chamber member, and Lea Bouwmeester who’s in the Second Chamber for the PvdA. If they and other parties in the 2nd Chamber speak out against this ban, the proposal might be put aside.

Minister Ab Klink, who banned the magic mushroom, was never willing to comment on the ban.

On Sunday 25 May the footage of these protests will be shown at Spuiten en Slikken (Nederland 3).

Legalize! announced that more protest actions will take place over the next few weeks, including more celebrities, politicians and media attention.

Photos by Derrick Bergman / G0NZ0 Media
More photos on Legalize!

Gaiamedia informed us in very beautiful words that our highly respected friend Albert Hofmann has passed away…

At the age of 102 years, Albert Hofmann died peacefully last Tuesday morning, 29th April, in his home near Basel, Switzerland. Still last weekend we talked to him, and he expressed his great joy about the blooming plants and the fresh green of the meadows and trees around his house. His vitality and his open mind conducted him until his last breath.

He is reputed to be one of the most important chemists of our times. He is the discoverer of LSD, which he considers, up to date, as both a “wonder drug” and a “problem child”. In addition he did pioneering work as a researcher of other psychoactive substances as well as active agents of important medicinal plants and mushrooms. Under the spell of the consciousness-expanding potential of LSD the scientist turned increasingly into a philosopher of nature and a visionary critical of contemporary culture.

Until his death Albert Hofmann remained active. He communicated with colleagues and experts from all over the world, gave interviews, and showed great interest in the world’s affairs, although he decided to retire from public life already a few years ago. Nevertheless he welcomed visitors at his home on the Rittimatte, and opened the door for late in the evening.
He managed to keep his almost childlike curiosity for the wonders of nature and creation. In his “paradise”, as he would call his home, he enjoyed being close to nature, especially to plants. During one of our last visits he said to us with luminous eyes: “The Rittimatte is my second most important discovery.” It was always a unique experience to stroll with him over his meadows and to share his enjoying the living nature all around.

Gratefully and lovingly we grieve for an outstanding scientist, an important philosopher, a dear and true friend, and our member of the board.

Funnily enough, more than a year ago we’ve named one of our main web servers Albert in honour of this legendary scientist. Consider it the Azarius way of putting up a memorial shrine.

Hofmann’s purpose has always been to find scientific acknowledgment of LSD for its medicinal properties. Other scientists and institutions fight the same battle for the recognition of other psychedelic substances as a medicine or instrument for spiritual healing. Now Project Sunspot is working towards the furthering of psychedelic research/educational and released a petition to gather support. Sign it!

Many leaps and bounds have been made in all fields of psychedelic research and education in the last century, and continue to be made at an accelerated rate. Yet one approach has still not been taken as it has not been able to have been taken effectively before now— addressing the public at large. This group exists as an attempt to do just that, in the simplest and most all inclusive way possible. It exists as a tool to quantify and document the world number of those who in one way or another:
Support the furthering of psychedelic research/education.

Psychedelica inspireren niet alleen tot conferenties, maar ook tot een nieuwe Amerikaanse kwaliteits tv-serie? De schrijver van de fenomenale Heroes heeft toegezegd te zullen gaan werken een historische trilogie over een man die over speciale superkrachten blijkt te beschikken na deelname aan de CIA’s LSD-experimenten. Het geheel is gebaseerd op een boek dat zich afspeelt in de USA in de periode vanaf de jaren ‘60 tot het heden.

Het artikel in The Observer

Voordat wij dit hier in Nederland op de buis krijgen, daar zullen nog wel enkele jaartjes overheen gaan. Met ons kabinet weet je immers vandaag niet wat er morgen verboden zal worden. De strijd tegen het de nek om draaien van ons ooit zo tolerante softdrugsbeleid gaat ook vrolijk verder, op dit moment biedt Highlife een petitie aan, en zelfs de politiebond doet een duit in het zakje.

Vorige week zijn we met z’n vijven (Jan, Ivar, Berend, Lennart en Sanne) naar het World Psychedelic Forum in Basel geweest. Uiteraard gingen we daar heen om weer wat te leren over traditioneel en huidig gebruik van psychedelische middelen, maar een ander belangrijk doel van het uitstapje (vooral voor Jan en ik) was om zoveel mogelijk op videoband vast te leggen, zodat we deze opnames met jullie allemaal kunnen delen. We wilden niet alleen lezingen filmen, maar ook interviews met de verschillende sprekers. Hoewel het op het symposium enorm druk was en veel sprekers moeilijk te benaderen waren, is het ons toch gelukt om met een aantal van hen een praatje te houden, waaronder bekende namen als Dennis McKenna, Allyson Grey en Kathleen Harrison. Op het Psychonaut Channel staan inmiddels drie video’s (en Jan is al weer bijna klaar met de vierde). De eerste is een compilatie van alle opnames die we gemaakt hebben, om een algemeen beeld te geven van de sfeer. De tweede is een uitleg van Kat Harrison, mede-oprichtster (met Terence McKenna) van Botanical Dimensions, en de derde een gesprek met kunstenares Allyson Grey.

Ik heb ook een Engelstalig verslag geschreven, dat te lezen is op www.psychonaut.com.

Waarvoor? Twee dingen eigenlijk. Allereerst zijn we dankzij het harde werk van Arie (zie vorig blog) nu klaar voor de eerste container die een paar dagen geleden in Rotterdam is aangekomen. De waterpijpen, wierookhouders en andere snuisterijen kunnen in de komende dagen uitgepakt worden en een plekje krijgen in ons vernieuwde magazijn. Zie hier enkele foto’s van het eindresultaat (klik op de afbeeldingen om ze uit te vergroten).

Maar we zijn ook klaar voor het congres waar we van vrijdag 21 tot en met maandag 24 maart te vinden zullen zijn. Dat congres, het World Psychedelic Forum, vindt plaats in Basel, en heeft als sprekers onder andere Albert Hofmann, Christian Rätch, Alex Grey en Jeremy Narby. We zullen proberen zoveel mogelijk van deze sprekers uit te nodigen voor een persoonlijk interview, zodat we deze over enkele weken kunnen laten zien op een van onze video-kanalen (Azarius TV en het Psychonaut Channel). Meer over dit congres kun je lezen op de voorpagina van azarius.nl.

Terwijl ik dit schrijf, ontvang ik van een van mijn collegae een lijst met feestjes in de buurt van het congres. Het ziet er naar uit dat we niet alleen naar de wetenschappers zullen luisteren, maar ook flink het beest gaan uithangen. En ja, ook dáár zijn we klaar voor!

Het magazijn van Azarius wordt op dit moment flink verbouwd. Boven de huidige stellingen wordt nu een nieuwe vloer gemaakt, waar over enkele weken de containers met nieuwe spullen uitgepakt kunnen gaan worden: wierookhouders, opbergdoosjes, chillums, bongs, shishas en waterpijpen in alle soorten en maten.

Aangezien we zelf te druk zijn met al het werk dat bij het runnen van een online smartshop komt kijken, en eigenlijk meer verstand hebben van kruiden en html, hebben we klusexpert Arie ingeschakeld.

Op de foto’s is te zien hoe hij de basis legt voor deze nieuwe verdieping. We zullen in de komende weken vast nog wel wat foto’s plaatsen, in ieder geval als alles af is.

Iedereen heeft het wel eens. Je bent op een feestje beland waar je niet zoveel mensen kent en je bent een beetje gedwongen om een gesprek te voeren met een onbekende. Het eerste en makkelijkste gespreksonderwerp is om te vragen via wie je gesprekspartner op het feestje is beland. Nadat je dan gehoord hebt dat je met de vriend van de zus van de jarige staat te praten is het tijd voor het volgende onderwerp. “Wat doe je zoal in het dagelijks leven?”

Altijd als ik aan mensen vertel dat ik bij een smartshop werk krijg ik dezelfde reacties. De reacties zijn meestal te verdelen in 3 verschillende groepen. Ten eerste heb je de mensen die er werkelijk niets van (willen) weten of begrijpen. Dit zijn de mensen die ik meestal niets vertel over de hallucinogene paddestoelen die we verkopen of over de leuke lezing over Ayahuasca waar ik zo enthousiast over was. Ik gooi het meestal maar een beetje op de vitamines, sportvoeding en thee. Dat klinkt niet zo eng en zo houden we het gesprek lekker makkelijk. Vooral het woord drugs moet je niet gebruiken als je bij een eeste ontmoeting een goede indruk wilt achterlaten. “ Dus jij werkt als accountant bij Ernst and Young? Oh, ik verkoop drugs op internet. Ja maar, het zijn geen chemische drugs hoor, alleen natuurlijke…”.

De tweede groep mensen zijn er iets minder in aantal maar veel vervelender. Dat zijn de anti-alles-dat-ik-niet-ken mensen. Die weten precies alles over smartshops. Namelijk dat we de drugs binnenkrijgen via een achterdeur en dat we vooral zwart geld dan weer wit wassen en kleine meisjes van 16 van de brug af laten springen. Of ze hebben een oom die is blijven hangen in een LSD trip en dat is ook allemaal de schuld van ‘mijn soort mensen’ . Ook dit zijn meestal niet de gemakkelijkste gesprekken. Tegen zoveel domheid kan ik vaak niet op en het gebeurt slechts zelden dat ik de energie vind om er eens een pittige discussie van te maken. Meestal moet ik ineens nodig richting toilet of zie ik net een bekende die ik echt even gedag moet zeggen.

Ten slotte zijn er de mensen met interesse. Vaak hebben ze wel een beetje ervaring met paddo’s of roken ze af en toe een jointje. Heel af en toe kom ik iemand tegen die onze website ook daadwerkelijk kent en er wel eens iets heeft besteld. Dat soort ontmoetingen zijn natuurlijk vaak wel leuk en vaak klikt het dan ook wel. Behalve dat ik over het onderwerp ‘drugs’ op zich soms wel een beetje ben uitgepraat. Want geloof me, als je bij Azarius werkt dan is drugs toch echt een van de favoriete gespreksonderwerpen.
Als het een feestje is met veel jongeren dan ontwikkel ik een soort fanclubje met 18 jarigen die me een soort van held vinden omdat ik in een smartshop werk. Bovendien wil iedereen dan graag aan mij vertellen dat de eerste keer salvia roken echt zo wazig was en vragen of ik ook wel eens met een kamerplant heb gesproken onder invloed van paddo’s. Leave me Alone! Ik wil ook wel eens gewoon praten over het weer en de presidentsverkiezingen!

Ik schaam me absoluut niet voor mijn werk, maar als je mij ergens tegenkomt op een feestje en we raken in gesprek, dan studeer ik bedrijfskundige informatica aan de UVA.
“ En wat doe jij zoals in het dagelijks leven?”

Het is bijna zover, 31 december 2007. Het Azarius team wenst jullie allemaal een geweldig uiteinde toe met knallende feesten.

Wees voorzichtig met drank, drugs en vuurwerk, doe geen dingen die wij ook niet zouden doen en we zien je graag weer terug hier in 2008.

Maandag 17 december 2007 was het zover, de eerste lezing van stichting
OPEN in de universiteit van Amsterdam. Sprekers waren Arno Adelaars en Jeremy Narby.

Arno opende de lezing en begon met een algemene uiteenzetting over
Ayahuasca. Al snel werd duidelijk wat vele psychonauten uit
ervaring al wisten: er is niets algemeens aan een uiteenzetting over Ayahuasca. Het betoog van Arno ging onder andere over de samenstelling van de drank en de verschillen tussen die van
verschillende stammen. Daarnaast schetste hij ook een beeld van de verschillen in ritueel gebruik tussen bijvoorbeeld sjamanen uit Peru en Colombia. Naar mijn idee stond Arno een beetje onwennig op het podium en had hij moeite om zijn verhaal duidelijk naar buiten te brengen. Er zat naar mijn gevoel ook een nogal vreemd einde aan zijn betoog, namelijk een anecdote dat een man die onder invloed van Ayahuasca, zijn eigen penis had afgesneden. Ik vond dit persoonlijk
misplaatst omdat ten eerste Arno hier precies doet waar we van af willen: ‘anekdotisch, negatief materiaal presenteren als zijnde representatief voor de context waarin dit middel wordt gebruikt’ en daarnaast ging het bij dit voorbeeld om de zoon van iemand die Ayahuasca had meegenomen uit de jungle. Deze persoon had in een opwelling een slok genomen uit de fles met alle gevolgen vandien. Zoals Arno eerder vertelde en bij veel mensen bekend is, wordt er regelmatig Datura toegevoegd aan traditionele Ayahuasca, een middel wat verantwoordelijk is voor meerderen gevallen van zelfverminking, zoals in het voorbeeld door Arno aangehaald.

De hoofdspreker was Jeremy Narby die ik persoonlijk voor het
eerst zag. Eerlijkheid gebied me te bekennen dat ik, ondanks mijn
toch wel aanzienlijke leeservaring op dit gebied, nog niets had gelezen van Narby. Zijn verhaal heeft me in ieder geval doen besluiten om dit zo snel mogelijk goed te maken en toevallig is zijn laatste boek net in het Nederlands vertaald.

Jeremy begon te vertellen over zijn eigen geschiedenis als antropoloog en politiek activist die hem tijdens zijn studie naar de
Amazone brachten ten einde de gebruiken van oorspronkelijke bewoners van de jungle te gaan onderzoeken. Tijdens zijn verblijf tussen deze indianen werd hem al snel duidelijk dat de mensen in deze leefomgeving een ontzaggelijke hoeveelheid kennis bezitten over de planten die er groeien, en dan met name het gebruik ervan. Narby vertelde hoe hij meermaals aan de lokale mensen had gevraagd waar de informatie over de geneeskrachtige planten vandaan kwam en het antwoord wat hij steevast terugkreeg was: ‘van onze sjamanen, zij krijgen de informatie van Ayahuasca tijdens hun visioenen”.

Narby vertelde uitvoerig over het aanbod dat hij kreeg om aan
den lijve mee te maken waar de kennis vandaan komt en hoe dit leidde
tot zijn eerste Ayahuasca ceremonie. Deze ervaring opende letterlijk zijn ogen. Met humor vertelde hij hoe hij bij zijn terugkeer in Europa zijn ervaring had weggelaten uit zijn rapport. Zijn woorden: “Ik voelde Castaneda’s schaduw boven me hangen.”

Uiteindelijk is hij teruggekeerd naar deze eerste bevindingen en op dit moment zou je kunnen zeggen dat hij een brug vormt tussen twee culturen. Een brug die er als het ware voor zorgt, dat de taalverschillen tussen onze wetenschappers en de wetenschappers uit de het Amazonegbied, de Ayahuasuero’s, worden overbrugd en een begin kan worden gemaakt met het toegankelijk maken van een oeroude traditie die zich al lang bewezen lijkt te hebben.

Als voorbeeld haalde Narby curare aan, een gifstof die op een
bepaalde manier op Ayahuasca lijkt. Het is een specifieke stof, bereid door meerdere planten meerdere uren samen te koken. Het
uiteindelijke gif is alleen werkzaam wanneer het in de huid wordt gebracht maar niet als het oraal wordt ingenomen. Curare staat volgens Narby aan de basis van onze chirurgie in de zin dat het een aantal ontdekkingen op gebied van plaatselijke verdovingen en spierverslappers op gang bracht. Ayahuasca zou wel eens garant kunnen staan voor nog grotere veranderingen in onze cultuur. Om af te sluiten met Narby’s woorden, “Maybe the last hope of humankind is the merging of our science with their science.”